Pierwszy kontakt z technologią JavaServer Faces

Jeżeli miałbym rozpatrywać ubiegły miesiąc pod względem skuteczności zdobywania przeze mnie wiedzy, śmiało zakwalifikowałbym listopad jako bardzo udany. Swoją aktywność przede wszystkim (ale nie tylko!) skupiłem wokoło technologii JavaServer Faces.

Przygoda z JSF rozpoczęła się w moim przypadku od lektury podręcznika pt. "JavaServer Faces i Eclipse Galileo. Tworzenie aplikacji WWW". Wybór książki mającej na celu wprowadzić mnie w świat technologii JSF nie był zupełnie przypadkowy, autor w/w pozycji dr inż. Andrzej Marciniak jest pracownikiem naukowo-dydaktycznym Uniwersytetu Zielonogórskiego
a co ważniejsze, szczególnie dla mnie, promotorem mojej przyszłej pracy inżynierskiej.

Pozostając w zgodzie z samym sobą, jestem w stanie szczerze przyznać, że lektura podręcznika była dla mnie połączeniem przyjemnego z pożytecznym, ponieważ zdobyta wiedza z pewnością znajdzie swoje zastosowanie również przy projektach realizowanych na uczelni, np. w ramach przedmiotu "Zaawansowane technologie usług sieciowych".

Istotna informacja - wiedza zawarta w podręczniku opiera się na technologii JSF w wersji 1.2 , natomiast wybrane różnice pomiędzy wersją 1.2 a 2.0 zostały wypunktowane w Dodatku B. Osobom chcącym bardziej przyjrzeć się nowym rozwiązaniom wprowadzonym przez JSF2 mogę polecić przegląd nowości, którego forma bardzo przypadła mi do gustu:

What’s New in JSF 2?

Wiedzę dotyczącą JSF2 zamierzam poszerzać regularnie, drobnymi kroczkami tak, aby nie zaniedbać przy tym innych aktywności,
o których również, mam nadzieję napiszę już niebawem.

Wrażenia po lekturze książki "Java. Efektywne programowanie. Wydanie II"

Joshua Bloch stworzył podręcznik, w którym każdy programista powinien znaleźć coś dla siebie, zawarte w nim informacje odnośnie efektywnego wykorzystania Javy przede wszystkim znajdują swoje zastosowanie
w codziennej pracy.

Poza zawartością merytoryczną książki powinniśmy docenić również formę przekazu wiedzy, która moim zdaniem mogłaby zadowolić nawet najbardziej wybrednego czytelnika. Dobrze przemyślana, przejrzysta struktura podręcznika umożliwia niemalże natychmiastowy powrót do wybranego zagadnienia oraz sprawia,
że całość czyta się bardzo przyjemnie.

Większość tematów poruszanych przez podręcznik posiada zakończenie w postaci krótkiego podsumowania, które uwypukla najistotniejsze informacje oraz stanowi doskonały punkt przypomnienia omawianych przez autora zagadnień.
Ostatni rozdział dotyczący serializacji obiektów przypadł mi do gustu szczególnie, dzięki niemu decyzje związane z implementacją interfejsu Serializable będę podejmować całkowicie świadomie.

Do "Java. Efektywne programowanie. Wydanie II" zajrzę zapewne jeszcze niejednokrotnie - tego typu książkę warto mieć na swojej półce.

Wrażenia po lekturze książki "Head First Design Patterns. Edycja polska"

Trzymając w ręku "Head First Design Patterns. Edycja polska" można odnieść wrażenie, że czeka nas ciężka przeprawa przez ponad 600 stron pełnych wiedzy.
Myślę, że każdy kto miał styczność
z omawianą pozycją może się ze mną zgodzić, że w rzeczywistości książkę czyta się szybko i co najważniejsze
z przyjemnością. Wykorzystane przez autorów metody nauczania faktycznie przyśpieszają proces poznawania wzorców projektowych.

Niestety minus należy się dla wydawnictwa za znaczną ilość popełnionych błędów przy tworzeniu edycji polskiej. Całe szczęście, że błędy nie są na tyle poważne aby wpłynąć negatywnie na wartość merytoryczną podręcznika.

Miły dodatek z pewnością stanowi wstęp do Java RMI (moim zdaniem bardzo dobry) zawarty w rozdziale 11 przy okazji omawiania wzorca Proxy. Szkoda, że nie miałem go pod ręką gdy sam poznawałem RMI.

Wracając jeszcze do wspomnianych metod nauczania, zastosowanie powtórzeń wiadomości budzi we mnie mieszane uczucia - przedstawienie tej samej informacji na różne sposoby niekiedy może być przydatne ale w przypadku omawianych wzorców wywoływało
u mnie chęć przeskoczenia kilka stron dalej. Czyżby forma przekazywania wiedzy towarzysząca podręcznikowi była tak skuteczna, że powtórzenia informacji nawet w dobrej wierze stały się zbędne?

Zwieńczenie dzieła stanowi rozdział 13 pt. "Wzorce projektowe
w praktyce: Nowe życie z wzorcami" gdzie autorzy m.in. zwracają uwagę na skłonność początkujących programistów do nadmiernego wykorzystywania wzorców oraz wskazują słuszną drogę dalszego rozwoju.

Dla mnie podręcznik okazał się bardzo przydatny, wszystkim zainteresowanym poznaniem wzorców projektowych mogę polecić "Head First Design Patterns" z czystym sumieniem.

Wrażenia po lekturze książki "Hibernate w akcji"

Sięgając po "Hibernate w akcji" (Christian Bauer, Gavin King) nie spodziewałem się,
że lektura podręcznika potrwa ponad miesiąc, przyczyn takiego przebiegu zdarzeń daleko szukać nie trzeba – najpierw zakończenie roku akademickiego oraz sesja, później słoneczny początek wakacji.



Po takim wstępie można śmiało odnieść wrażenie, że staram się znaleźć usprawiedliwienie dla własnego lenistwa – tak jednak nie jest! :)

Długo zastanawiałem się dlaczego "Hibernate w akcji" budził moje mieszane uczucia podczas lektury. Pomimo przekazu wiedzy na temat odwzorowania obiektowo-relacyjnego oraz Hibernate, z czego w moim odczuciu podręcznik wywiązał się przyzwoicie, zabrakło mi w nim akcji - nie tej tytułowej, w książce możemy znaleźć m.in. rozdział
pt. "Tworzenie aplikacji stosujących Hibernate", ale odrobiny dynamizmu, który powinien przykuć uwagę czytelnika nieco skuteczniej oraz wzbudzić w nim chęć do dalszej lektury.

Pomijając już fakt, że książkę czytałem w ślimaczym tempie, chciałbym wspomnieć o pewnej istotnej obserwacji. Podczas lektury podręcznika w mojej głowie zrodziło się wiele pytań i wątpliwości względem przyswajanej wiedzy, odpowiedzi na pytania w większości przypadków pojawiały się podczas dalszej lektury danego rozdziału, aczkolwiek na część z nich albo nie uzyskałem odpowiedzi albo po prostu o nich zapomniałem.

Biorąc pod uwagę powyższy fakt, wysnuć mogę następujący wniosek - sama lektura "Hibernate w akcji" nie sprawi, że posiądziemy umiejętność najefektywniejszego wykorzystania Hibernate w naszych projektach, zdobędziemy natomiast wiedzę, która pozwoli nam
w pełni świadomie podejmować decyzje związane z wykorzystaniem odwzorowania obiektowo-relacyjnego w praktyce.

Wrażenia po lekturze książki "Czysty kod. Podręcznik dobrego programisty"

Rozpoczynając lekturę "Podręcznika dobrego programisty" poinformowany zostałem,
że "Nauka pisania czystego kodu jest ciężką pracą" - po takim wstępie spodziewałem się czegoś więcej niż wspomnianego przez autora lejącego się potu.




"Czysty kod" rozczarował mnie pod tym względem - całe szczęście,
że pozytywnie. Lektura nie była na tyle ciężka, abym mógł poczuć potrzebę odłożenia książki "na później", nawet spore wymogi czasowe jak na niewiele ponad 400 stron nie zdołały mnie skutecznie zniechęcić.

Po rozdziale 14 pt. "Udane oczyszczanie kodu" liczącym 53 strony spodziewałem się najgorszego, wiele linijek kodu a jednak z lekturą poradziłem sobie całkiem sprawnie.

Dopiero rozdział 16 pt. "Przebudowa klasy SerialDate" uzmysłowił mi, co miał na myśli autor pisząc "Musisz się przy tym spocić". Nieustanne śledzenie zmian w kodzie klasy z Dodatku B oraz sprawdzanie
w rozdziale 17 pt. "Zapachy kodu i heurystyki" znaczenia tajemniczych [G6] lub [N2] może zmęczyć nawet najbardziej wytrwałego czytelnika.

Lektura tego rozdziału przypadła mi w całości na podróż do rodzinnego Zgorzelca. Ciekawe co myśleli pasażerowie siedzący obok, widząc mnie energicznie "skaczącego" po rozdziałach przez ponad dwie godziny jazdy. Widok musiał być obłędny. Ktoś mógłby nawet pomyśleć, że w takich warunkach (podróż autobusem nie rozpieszcza czytelników), tak wymagającego rozdziału po prostu nie da się czytać - ja natomiast udowodniłem, że jest to możliwe! :)

Pomimo faktu, iż nie pamiętam już szczegółowych modyfikacji kodu oraz celu ich wprowadzenia, mogę z pełną świadomością powiedzieć, że czas poświęcony na ten rozdział nie był stracony. Sądzę,
że intensywne śledzenie postępujących zmian w kodzie miało za zadanie uzmysłowić czytelnikowi jak istotny jest proces pielęgnacji, pokazać jak bardzo można zmodyfikować czysty kod, tak aby był jeszcze czyściejszy oraz w jaki sposób tego dokonać.

Wpływ "Czystego kodu" na moje nawyki programistyczne dostrzegam już teraz, a "ciężka praca" o której wspominał Robert C. Martin
z pewnością pozwoli wraz z biegiem czasu, przekuć zdobytą wiedzę
w umiejętności.

Wrażenia po lekturze książki "JUnit. Pragmatyczne testy jednostkowe w Javie"

Od książki "JUnit. Pragmatyczne testy jednostkowe w Javie" oczekiwałem, że będzie dobrym wprowadzeniem do tematyki testów jednostkowych i nie zawiodłem się.
Tak jak w przypadku "Pragmatycznego programisty", autorzy Andrew Hunt oraz David Thomas wykazali się umiejętnością przekazywania wiedzy w sposób lekki, przyjazny dla czytelnika.


"JUnit. Pragmatyczne (...)" z pewnością należy do grupy książek pisanych z myślą o czytelniku. Celem autorów nie jest samo zapoznanie czytelnika z tematyką testów jednostkowych, ale i również przekonanie do słuszności ich właściwego stosowania. Bezpośrednim tego dowodem mogą być zamieszczone historie, opisujące efekty nieodpowiedniego wykorzystania testów jednostkowych lub kompletnego pominięcia ich podczas realizacji projektów.

Nie zabrakło również sporej ilości kodu źródłowego, demonstrującego wykorzystanie JUnit podczas implementacji testów oraz rozdziałów poświęconych obiektom imitacji czy zagadnieniom projektowania.

Podsumowując, książkę oceniam bardzo dobrze, z pewnością stanowi wartościowe wprowadzenie do tematyki testów jednostkowych.
Z czystym sumieniem mogę polecić lekturę każdemu, mając przy tym (tak jak i autorzy w przedmowie) nadzieję, że nie będzie ostatnią na ten temat.

"JUnit. Pragmatyczne testy jednostkowe w Javie" oraz "Czysty kod. Podręcznik dobrego programisty"

Moja domowa biblioteczka jeszcze nie imponuje swoją obszernością, aczkolwiek cieszy mnie fakt, że stale się powiększa, a interesujących pozycji do przeczytania nie brakuje.

Nowo pozyskana pozycja "JUnit. Pragmatyczne testy jednostkowe w Javie" mile zaskoczyła mnie już na samym początku - autorzy Andrew Hunt oraz David Thomas napisali również "Pragmatycznego programistę", którego miałem przyjemność przeczytać w zeszłym roku.




Rozdziały "Wprowadzenie", "Najprostsze testy jednostkowe" oraz "Implementacja testów JUnit", z którymi zdążyłem się zapoznać, jedynie wzmogły mój apetyt na dalszą lekturę. W dodatku rozbawiła mnie przykładowa wymówka od testowania, której mógłby użyć programista, tj. "Testowanie nie należy do moich obowiązków" oraz komentarz autorów "To rzeczywiście interesujące wytłumaczenie.
W takim razie na czym polega Twoja praca?".

Na półce czeka również kolejna nowa zdobycz, mianowicie "Czysty kod. Podręcznik dobrego programisty", którego lektury także nie mogę się doczekać. Swoimi wrażeniami po przeczytaniu książek podzielę się za pośrednictwem bloga, zachęcam również do komentowania - może jest jakaś godna uwagi pozycja, którą właśnie czytacie lub przeczytaliście?